† მამა შიოს ლექსები (ნაწილი 2) - 11 ოქტომბერში 2010 - www.ertsulovneba.Ge
ერთსულოვნება
საიტის მენიუ
† ტაძრები და მონასტრები
† გადაცემები
† მრწამსი
† ცოდვები
† ათი მცნება
† ნარკომანია
† საზვერეები
† ცხრა ნეტარება
† გზა ქრისტესკენ
† უმძიმესი ცოდვა
† ეკლესიის გარეშე
† გაბრიელის რჩევები
† ათონის წმინდა მთა
† გარდაცვალების შემდეგ
† ქართული ფილმები
† ლექსები
† საეკლესიო კალენდარი
† სხვადასხვა
† საინტერესო
† ლოცვანი
† დამწყებთათვის
† წმინდანთა ცხოვრება
† ფილმები
† საგალობლები
† ხატები და ფრესკები
† სასწაულები
† ვიდეო
† წერილობითი წყაროები
† აქტუალური თემები
† ახალი აღთქმა
† ძველი აღთქმა

მინი-ჩეთი
200

რეკლამა

ჩვენი გამოკითხვა
მოგწონთ ახალი დიზაინი???
სულ უპასუხა: 288

სტატისტიკა

სულ ონლაინში: 1
სტუმარი: 1
მომხმარებელი: 0

შესვლის ფორმა

მთავარი » 2010 » ოქტომბერი » 11 » † მამა შიოს ლექსები (ნაწილი 2)
16:51
† მამა შიოს ლექსები (ნაწილი 2)
null
შავნაბადას მთა სხვისთვის მთაა,

ჩვენთვის სავანე


შავნაბადას მთა სხვისთვის მთაა,

ჩვენთვის სავანე,

სავანე ღმერთთან მიახლების,

თვალთა ახელის,



სავანე მზესთან დასახლების,

დროსთან დადგომის,

სავანე ჩვენი ამაღლების,

ჩვენი აღდგომის…



ჩვენი ცხონების

უბერებელ რითმებთან ყოფნა,

აწმყოში მოსვლა წარსულისა

და მომავალის,



საქართველოსთან შეერთების 

მკვიდრი იდეა,

და საქრთველოს ცად აღმასვლა 

მსოფლიოს თვალში…


შავნაბადაა საქართველოს 

მკვიდრი საუნჯე,

შავნაბადაა ცხონების და

რწმენის სიმბოლო.


შავნაბადაა ჩვენთვის მადლი

და აღმაფრენა

და შავნაბადას აღმშენებლად 

გვინდა ვიცხოვროთ…



გვინდა ვიცხოვროთ

მსოფლიოზე მზრუნველ მამებად,

მსოფლიოს მოვლით,

პატრონობით გვინდა ვიცხოვროთ!



გვსურს კაცთა შორის 

სათნოების გამოღვიძება,

სხვაც ვაცხონოთ და

ჩვენი სულიც გვინდა ვაცხონოთ…


დაიზრდებიან კვლავაც ალგეთს 

ლომის ბოკვრები,

კვლავაც აღსდგება

დამარხული ჩვენი დიდება,


კვლავაც აღსდგება

დარღვეული ჩვენი ერთობა

და საქართველო გაიზრდება,

და გადიდდება…

28.12.2001წ.

)(


რა ცეცხლშიც გინდა აწი მოვხვდე

იმას არ გეტყვი…


ის დღე, როდესაც შენ დაგშორდი

დამაქვს ტკივილად…

იარად დამრჩა

გულში შენი წყენის თვალები,


იმ დღემ მასწავლა,

რომ წუთითაც სასოწარკვეთის

უფლება არ მაქვს,

იმ დღეს გავთეთრდი…



გავთეთრდი კიდეც, 

და დავბერდი იმ დღეს ასი წლით,

რა ცეცხლშიც გინდა აწი მოვხვდე,

იმას არ გეტყვი,



ვიწვი და შველა მჭირდება თქო…

მიშველე კაცო!

კაცის იმედი აღარ დამრჩა,

შემრჩით ბავშვები!



ბავშვს თვითონ უნდა ჩემგან მოვლა

აღზრდა და მადლი,

ერთი უფალი არის აწი ჩემი იმედი,

წუწუნი ჩემი, შეტირება

დამთავრდა მაშინ…

იყავი მამა?

მეც მამა გავხდი!

2001წ.

)(


და ახლა ვადგენ ჩემფერთა ლაშქარს…

სოფელს


მომქონდა შენთან გული ნატკენი,

აცრემლებული ვიყავ პერანგში,

ჩვილის სიწმინდით ვიწერდი პირჯვარს,

იმედი მქონდა, რომ დამიცავდი!..



მაგრამ შენს თვალებს როცა წავაწყდი,

მომწყდა იმედის წელი სრულიად,

გადამეფარა სახეზე სევდა,

მევალე მადექ თავზე ურია…



ვერ მოვერიე მე ამდენ ღალატს,

შვილის გაყიდვას და ფულზე გაცვლას,

გამოვიქეცი კვლავ ბავშვობიდან

და ახლა ვადგენ ჩემფერთა ლაშქარს!



დაე, დადუმდეს პირი ყოველი,

ვინც ორგულობის ანთხევს სამსალას,

ჩვენ ვერ გავუშვებთ შთამომავლობას

მომავლის გზებზე შენს ანაბარად!



დაიზრდებიან კვლავაც ლომები

ალგეთის გზებზე მტრების საჩეხად,

ჩვენ ვიტყვით საქმით, რასაც ნატრობდნენ

ჩვენი პაპები და დედამიწა…



ვირთხებით დახრულ მიწას წყალს მივცემთ,

დავახრჩობთ წუხილს და აგონიას,

ჩვენ რასაც მივცემთ შთამომავლობას,

დაგვძრახოს ვინმემ, არა მგონია!



აღმოვაცენებთ სიყვარულს იქაც,

სადაც უდაბნოდ ქცეულა სივრცე,

ჩვენ გავუსწორებთ თვალებს მომავალს,

რომელიც ახლა აკვანში გვიწევს…

28.05.2001წ.

)(


წავედი თქვენგან,

უდაბნოში დავიდე ბინა



წავედი თქვენგან,

უდაბნოში დავიდე ბინა,

იცით კი ჩემგან რას თხოულობთ?

ჩემგან რა გინდათ?


საერთოდ გინდათ კი რაიმე,

ან გახსოვთ ვინმე?

მანამდე ვინმე გახსენდებათ,

თუ არ დაგჭირდათ?



საჭიროება,

მხოლოდ ჭირი გაერთებთ ხოლმე,

საშიშროება გაწყვეტისა

ქმნიდა მგლის ხროვებს!..


მგლები სხვებისთვის იყვნენ მგლები,

იყვნენ ხროვები,

თორემ თავისთვის გმირნი იყვნენ,

იყვნენ ლომები…


თუ მგლებს ერთობა გადაარჩენს

მკაცრ განსაცდელში,

მგლები ხვდებიან,

მგლები ერთურთს უდგანან გვერდში,



რატომ გვგონია,

ადამიანთ გვაწყენს ერთობა,

ერთობა ღვთისკენ სიარულში

და ერთმანეთში?!




ვერასდროს მარტო

კაცი მიწას ვერ გასცილდება,

მარტოსულობით

ვერ გახდება დიდი მოსაგრე,


არასდროს შვილად არ მიგიღებს

თვითონ უფალი,

თუკი მოყვასის გულისათვის

თავს არ გადასდებ…


წავედი თქვენგან,

უდაბნოში დავიდე ბინა,

არა იმიტომ,

არ მიყვარხართ, ანდა დაგტოვეთ,


არამედ მისთვის,

მოვამზადოთ ჯარი ერთობის,

და ერთ წყნარ დილას

თქვენს დამპყრობელ ეშმაკს დავეცე…


ეს არის ჩემი

უდაბნოში წასვლის მიზეზი,

აწონ-დაწონვა

ისტორიულ გამოცდილების,


თვითონ საკუთარ

სიკვდილებთან დასაუბრება,

ზეციური და

მიწიერი კაცის სინთეზი!

29.10.2001წ.

)(


და მერე ფრთეებრ შეისხა მღვიმე…

საქმეა სიტყვა, მადლია საქმე,

და საქმით ვხატავთ

ყველა ჩვენს პორტრეტს,

შიო მღვიმელმა შიომღვიმეში

ბუდე აუნთო ორი ათას ბერს!...



…და მერე ფრთეებრ შეისხა მღვიმე,

ცამდე აღმართა შვილთა საგრები,

ორი ათასი ბერის თვალები

თავზე დაადგა, როგორც სანთლები!..



და ორი წელი, მზის სითბოს ნაცვლად,

იკვებებოდა შვილთა სინაზით,

ადამიანის შვილია საქმე

და ყველა დედა შვილით იქადის…


მღვდელი ფასდება შვილთა სიმრავლით,

მრევლის ხარისხით, რწმენის სიმაღლით,

თვით ეკლესია _ სხეული უფლის

გულს გაგიმრთელებს, თუკი მიაწვდი!

1996წ

კატეგორია: † ლექსები | ნანახია: 790 | დაამატა: kikala | რეიტინგი: 3.0/2
სულ კომენტარები: 0
კომენტარის დამატება შეუძლიათ მხოლოდ დარეგისტრირებულ მომხმარებლებს
[ რეგისტრაცია | შესვლა ]
ძებნა

კალენდარი
«  ოქტომბერი 2010  »
ორსამოთხხუთპარშაბკვ
    123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031

გალობა

ჩანაწერების არქივი


Copyright MyCorp © 2016
Create a free website with uCoz