† მამა შიოს ლექსები (ნაწილი 4) - 11 ოქტომბერში 2010 - www.ertsulovneba.Ge
ერთსულოვნება
საიტის მენიუ
† ტაძრები და მონასტრები
† გადაცემები
† მრწამსი
† ცოდვები
† ათი მცნება
† ნარკომანია
† საზვერეები
† ცხრა ნეტარება
† გზა ქრისტესკენ
† უმძიმესი ცოდვა
† ეკლესიის გარეშე
† გაბრიელის რჩევები
† ათონის წმინდა მთა
† გარდაცვალების შემდეგ
† ქართული ფილმები
† ლექსები
† საეკლესიო კალენდარი
† სხვადასხვა
† საინტერესო
† ლოცვანი
† დამწყებთათვის
† წმინდანთა ცხოვრება
† ფილმები
† საგალობლები
† ხატები და ფრესკები
† სასწაულები
† ვიდეო
† წერილობითი წყაროები
† აქტუალური თემები
† ახალი აღთქმა
† ძველი აღთქმა

მინი-ჩეთი
200

რეკლამა

ჩვენი გამოკითხვა
მოგწონთ ახალი დიზაინი???
სულ უპასუხა: 289

სტატისტიკა

სულ ონლაინში: 1
სტუმარი: 1
მომხმარებელი: 0

შესვლის ფორმა

მთავარი » 2010 » ოქტომბერი » 11 » † მამა შიოს ლექსები (ნაწილი 4)
17:12
† მამა შიოს ლექსები (ნაწილი 4)
მორჩილად ყოფნაა
იდება…


მორჩილი მამაა მშობელი,

მამაა თავისიც და სხვისიც,

პატრონად მოსულა 

ამქვეყნად,

ცის გარდა ცხოვრება არ იცის…




არ ტირის, არ კუთავს, არ წივის,

შვილია მზისა და არწივის…

მორჩილად ყოფნაა დიდება 

და უფლის შვილობა ნამდვილი...

05.2001წ. 


)(




ბერი იბერის ძირია და

ძირი ქართლისა



ბერი იბერის ძირია და

ძირი ქართლისა,

ვაჟკაცისათვის დარქმეული

ღირსი სახელი,

ბერია კაცი _ 

ერისთვის ღმერთს შეწირული,

ბერობითაა 

ვაჟკაცობა გამოსათქმელი...

23.08.2001წ. 


)(




დედავ, მადლობა სიცოცხლისათვის

შენი სიცოცხლე იყო გმირობა,

იყო ბრძოლა და ბედთან ჭიდილი, 

შენ არ იცოდი წმინდა წერილი, 

მაგრამ გიცავდა წმინდა სინდისი!..




და ატარებდი ცხოვრებას ისე,

ვით ეკადრება დედას და წმინდას,

იყავ თანახმა ქართველობისთვის, 

ჯვარზე გაკვრაზეც, სიკვდილისთვისაც!..




რა რჯული გვქონდა, კაცს რომ ეკითხა,

ალბათ ამ კითხვას დუმილით, ფიქრით

დაუხვდებოდი, როგორც სატკივარს,

ერთგული შენი ცისა და

მიწის…




სამშობლოსადმი შენი სიცოცხლე,

შენი კდემა და შენი ქალობა,

დავბერდი, მაგრამ მე უკეთესი

სხვაგან ვერ ვნახე, დედავ, მადლობა!




დედავ, მადლობა სიცოცხლისათვის,

და შენი წმინდა ხატის შექმნისთვის,

შენ სჯულიც გქონდა, სარწმუნოებაც, 

დამლოცე ბერად შენი შეგირდი

18.07.2001წ



)(



დედას 

ტკივილად ისიც მეყოფა, დედა 

ვერ მოგიარე, როგორც მინდოდა…

ახლაც ტკივილი დამყვება შენი

და ახლაც შენი შველა მჭირდება…




ახლაც მინდება შენთან სათუთი

მომფერებელი შენი შვილობა,

ვერ გავძეხ, დედა, ვერ შევძელ ალბათ,

შენ რომ გინდოდა ჩემი გმირობა…




მაგრამ დარჩენილ ცხოვრებას კიდევ,

კიდევ თუ დამრჩა ორიოდ ბიჯი,

ვეცდები, ისე შევიდე ცეცხლში,

რომ ვიყო შენი შვილობის ღირსი…




მახსენდებიან შენი თვალები,

მისუსტებული შენი ხელები,

როგორი გმირი იყავი დედავ,

როგორი ღირსად სადიდებელი!

18.07.2001

)(



ქართველ დედას 







მენატრებოდი!

მაგრა ამ ნატვრას ვის გავუმხელდი?

იცი, ვერავის!

ვერ გამოგებდა ამას ვერავინ,

მაინცდამაინც რაღა შენ მაკლდი…




შენ იცი ჩემი შენთან სინაზე

და ახლობელის სუნი და გემო,

იცი, მგელივით ჩემი შიმშილი,

რა ლექსი მინდა, რომ დაგიწერო…




მენატრებოდი!

და უსასრულოდ

მეხარჯებოდი ლოცვის სანთლებში,

შვილთა სიმრავლეს შენთვის შევთხოვდი… 



და იმ სიცოცხლეს, შენ რომ მაძლევდი...


ისევე უკან შენ გიბრუნებდი,

შენთვის ვცოცხლობდი,

ღამეს ვათევდი…




შენ იყავ ჩემი მიწა, სამშობლო

და ალმასივით შენი თვალებით,

მე ვჭრიდი სივრცეს ოკეანეში

და სიყვარულის საკმელს ვაკმევდი…




მჭირდა უსიტყვო გაურკვევლობა,

მქონდა იმედი, მქონდა ნათელი,

ღმერთმა დალოცოს,

ღმერთმა ამრავლოს 

საქართველოში შენისთანები... 

22.08.2001წ


კატეგორია: † ლექსები | ნანახია: 820 | დაამატა: kikala | რეიტინგი: 0.0/0
სულ კომენტარები: 1
1  
† Www.Religion.ucoz.com - მართლმადიდებელური ვებ გვერდები

კომენტარის დამატება შეუძლიათ მხოლოდ დარეგისტრირებულ მომხმარებლებს
[ რეგისტრაცია | შესვლა ]
ძებნა

კალენდარი
«  ოქტომბერი 2010  »
ორსამოთხხუთპარშაბკვ
    123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031

გალობა

ჩანაწერების არქივი


Copyright MyCorp © 2016
Create a free website with uCoz